गाउँ नेपाली समाजको मूल आधार हो। यहाँको जीवन सरल, शान्त र आत्मीय हुन्छ। बिहानको ताजा हावा, चराको चिरबिर र खेतबारीको हरियाली गाउँको पहिचान हो।
गाउँमा मानिसहरू एकअर्कामा निर्भर हुन्छन्। दुःख–सुखमा साथ दिने संस्कार अझै जीवित छ। सहरको भागदौडभन्दा गाउँको जीवन बढी सन्तुलित देखिन्छ।
यद्यपि, रोजगारी र सुविधाको अभावले गाउँबाट सहर पलायन बढ्दो छ। यसले गाउँको विकासमा चुनौती थपेको छ। तर हाल कृषि, पर्यटन र प्रविधिमार्फत गाउँ पुनः सक्रिय बन्दै छन्।
गाउँको संरक्षण र विकास गर्नु भनेको देशको आत्मा जोगाउनु हो। आधुनिकता र परम्पराको सन्तुलन नै गाउँको उज्यालो भविष्य हो।